Página inicialGruposDiscussãoMaisZeitgeist
Pesquise No Site
Este site usa cookies para fornecer nossos serviços, melhorar o desempenho, para análises e (se não estiver conectado) para publicidade. Ao usar o LibraryThing, você reconhece que leu e entendeu nossos Termos de Serviço e Política de Privacidade . Seu uso do site e dos serviços está sujeito a essas políticas e termos.

Resultados do Google Livros

Clique em uma foto para ir ao Google Livros

Carregando...

The Idea of Justice (2009)

de Amartya Sen, Amartya Sen, Michael Walzer

Outros autores: Germund Hesslow (Tradutor), Lars G. Larsson (Tradutor)

MembrosResenhasPopularidadeAvaliação médiaMenções
787828,872 (4.09)25
Presents an analysis of what justice is, the transcendental theory of justice and its drawbacks, and a persuasive argument for a comparative perspective on justice that can guide us in the choice between alternatives.
Adicionado recentemente porkadlib, 51homelibrary
Carregando...

Registre-se no LibraryThing tpara descobrir se gostará deste livro.

Ainda não há conversas na Discussão sobre este livro.

» Veja também 25 menções

Inglês (4)  Francês (1)  Italiano (1)  Holandês (1)  Espanhol (1)  Todos os idiomas (8)
Mostrando 1-5 de 8 (seguinte | mostrar todas)
> Babelio : https://www.babelio.com/livres/Sen-Lidee-de-justice/171927

> Un beau livre intelligent, ou Sen souligne qu'aucun principe de justice n'est évident par lui-même, à plus forte raison lorsqu'on ne dispose que d'une information très limitée sur la question. Cela porte à réfléchir.
Danieljean (Babelio)

> La revue de presse : Laurent Jeanpierre - (Le Monde) - Publié le 21 janvier 2010
Pour le Prix Nobel d'économie, toute quête de justice exige un approfondissement de la délibération démocratique. … ; (en ligne),
URL : https://www.lemonde.fr/livres/article/2010/01/21/l-idee-de-justice-d-amartya-sen... ( )
  Joop-le-philosophe | Feb 11, 2021 |
https://nwhyte.livejournal.com/3345733.html

I've never been hugely attracted to philosophy, not even political philosophy, and this book reminded me why not; the essential argument is that justice and fairness are crucially intertwined concepts, which I accept without feeling strongly about; and it is largely in reaction to Rawls' classic work, which I have not read and am not really persuaded to read.

There are some interesting insights. For Sen, "democracy" is not just about voting, but about having a plural political system where governments are under scrutiny (see my recent posts about Season 12 of Doctor Who). This also means that we should not get too hung up on developing perfect institutions, as the process is more important than the form of government.

Two bits did grab me. Chapter 7, "Position, Relevance and Illusion", starts with King Lear and ends with the Good Samaritan, and insists that to get a better understanding of justice (or indeed anything at all) we need to look beyond our social and cultural comfort zone and bring in insights from viewpoints that we do not ourselves know. It brief and well argued.

And the final four chapters, on Public Reasoning and Democracy, really spoke to me - a challenge to put principles into practice (including a nice section on "Wrath and Reasoning", why anger is an important part of discussions of rights), with plenty of references to India and the Middle East, and the failings of the so-called West.

So I got more out of it than I thought I would get from the opening chapters - a case where it was very much worth reading to the end. ( )
  nwhyte | Feb 25, 2020 |
Sempre piacevole leggere l'autore indiano con una visione della vita stupenda. ( )
  permario | Aug 16, 2017 |
Het idee van rechtvaardigheid (oorspronkelijk uitgegeven als The Idea of Justice, 2009) van de Indiase econoom en filosoof Amartya Sen is een meesterwerk en een aanrader. Een meesterwerk, omdat Sen John Rawls’ boek Een theorie van rechtvaardigheid (1971) zowel eert als bekritiseert. Een aanrader, omdat het een krachtig voorstel is ons denken over rechtvaardigheid aan te scherpen en economie en sociale wetenschappen radicaal anders in te vullen.

De belangrijkste kritiek van Sen op Rawls’ klassieker is dat sociaal-economische ongelijkheden niet gemeten moeten worden aan de hand van hulpbronnen (zoals inkomen, vermogen en gelijke kansen in het onderwijs en op de arbeidsmarkt), maar aan de hand van de zogenaamde capabilities van mensen. Die capabilities definieert Sen als de reële mogelijkheden die we hebben om na weloverwogen reflectie te doen wat we willen doen en te zijn wie we willen zijn. Mensen moeten in staat gesteld worden gelijke kansen te benutten. Sen schrijft: ‘In de capabiliteitsverhouding ligt de nadruk op mensenlevens en niet alleen op de middelen die mensen hebben in de vorm van bezit of het genot van gebruiksgoederen’ (p. 273). We dienen onze aandacht dus te verleggen van de middelen van bestaan naar de feitelijke kansen die we hebben. Een totaal andere benadering van economie en sociale wetenschappen is hiervoor nodig.

Interessant is dat Sen ons wijst op twee verschillende stromingen binnen het denken over rechtvaardigheid die zijn ontstaan tijdens de Verlichting. Een van de beide stromingen concentreerde zich op het identificeren van volmaakt rechtvaardige sociale regelingen en stelde dat het karakteriseren van ‘rechtvaardige instituties’ de voornaamste taak van een theorie van rechtvaardigheid is. Hobbes, Locke, Rousseau, Kant en later Rawls werkten in deze traditie. Deze benadering wordt door Sen ‘transcendentaal institutionalisme’ genoemd en heeft volgens hem twee uitgesproken kenmerken. Ten eerste vestigt zij de aandacht niet zozeer op relatieve vergelijkingen van (on-)rechtvaardigheid, maar vooral op wat zij als volmaakte rechtvaardigheid ziet. Ten tweede concentreert zij zich op de vraag hoe het de instituties in orde krijgt en is zij niet direct gefocust op de feitelijke samenlevingen die uiteindelijk zouden ontstaan.

Een tweede groep Verlichtingsdenkers koos voor comparatieve benaderingen die betrekking hadden op sociale relaties. Onder anderen Adam Smith, Karl Marx, Jeremy Bentham, Markies de Condorcet, John Stuart Mill en Mary Wollstonecraft behoorden tot deze stroming. Zij hielden zich bezig met het uit de weg ruimen van de onrechtvaardigheid die zij zagen in de wereld. Sen borduurt met Het idee van rechtvaardigheid voort op deze tweede traditie. Hij kiest bewust voor de comparatieve en niet voor de transcendentale route. Hij beargumenteert zelfs op prachtige wijze dat een transcendentale of ideale rechtvaardigheidstheorie overbodig is wanneer we de vraag willen beantwoorden hoe we de wereld minder onrechtvaardigheid willen maken. Hiermee valt hij het ‘transcendentaal institutionalisme’ aan – met name Rawls’ theorie, die gebaseerd is op de zoektocht naar rechtvaardige instituties. Wat mij betreft is zijn aanval een voltreffer en opent hij een nieuwe deur.

Sen is groot fan van en heeft veel overeenkomsten met Adam Smith. Net als Smith ziet Sen geen onderscheid tussen economie en filosofie en pleit hij voor een onpartijdige waarnemer om lokale kortzichtigheid te overwinnen. Een oordeel over rechtvaardigheid kan volgens beide denkers alleen worden geveld als men er ‘met de ogen van de mensheid’ naar kijkt. Onpartijdig publiek redeneren is om deze reden cruciaal voor besluitvorming in het algemeen en de democratie in het bijzonder. Sen toont bovendien op heldere wijze dat Smith vaak ten onrechte gezien wordt als een aanhanger van de veronderstelling dat de mens uitsluitend op zijn eigen belang uit is. Smith wijdde ook betogen aan de grenzen die aan deze veronderstelling zijn gesteld en benadrukte de behoefte aan onbaatzuchtig gedrag.

Sen gebruikt ideeën uit de oosterse filosofie om de lezer te laten zien dat rationaliteit verschillende vormen kan hebben. Hij schrijft over plichten en macht: ‘De plicht is juist gebaseerd op de overweging dat, indien iemand de macht heeft om een verschil te maken waarvan hij of zij kan zien dat het onrechtvaardigheid in de wereld terugdringt, dat een sterk en beredeneerd argument oplevert om dat dan ook te doen’ (p. 288). Hij stelt: ‘Consideratie tonen voor de verlangens en wensen van anderen hoeft niet te worden gezien als een inbreuk op rationaliteit’ (p. 220). Volgens Sen kunnen we dus rationeel handelen in het belang van anderen en dienen we rationaliteit niet constant te verpakken als een of ander imaginair eigenbelang. Een sterk betoog, waar ook meteen mijn twijfel begint. Ik twijfel namelijk aan het vertrouwen dat Sen en in feite alle Verlichtingsdenkers hebben in de rationele capaciteiten van mensen. Wordt de huidige financiële crisis niet veroorzaakt door een overschatting van de rede en het gebruik van rationele wiskundige modellen? Is onze niet-duurzame levensstijl niet uitermate irrationeel? We kunnen dan toch niet anders dan concluderen dat irrationaliteit in belangrijke mate onze wereld bepaalt. Anderzijds moet ook ik concluderen dat we niets anders hebben dan onze ratio om mee te oordelen en dus wel verder moeten gaan op de weg van de rede. Sens oproep om ons begrip van rationaliteit te verbreden en om onpartijdig publiek te redeneren is dan ook helder. In het dagelijks leven zie ik echter dat wij, en met name onze politici, dit verleerd zijn. In de politieke arena heersen andere belangen.

Sen reikt een nieuw perspectief aan door voor te stellen te kijken naar de wereld zoals hij nu is, wat de belangrijkste onrechtvaardigheden zijn en hoe we die kunnen veranderen. Hij benadrukt dat weloverwogen redenaties gedachtegangen vergen over relatief belang en niet alleen tellingen. Kortom, enkel focussen op financiële waarden (de middelen) is onvoldoende. Capabilities vooropstellen is noodzakelijk. Het idee van rechtvaardigheid is wat mij betreft te scherp en te helder om te laten liggen. Lezen dus.
1 vote aitastaes | Feb 28, 2014 |
Before I bought the book I thought that some parts of it could be a difficult read for someone who is not well versed in political theory, philosophy of justice and social choice theory. Notwithstanding the potential intellectual difficulties, I could not resist the urge to read a book on such an important and fundamental concept written by a Nobel laureate in economics. Thankfully, Sen generally did not fail to amaze me with his clarity, concrete examples, breadth of references and depth of interpretations while forcing me to ask more and more sophisticated questions on the relationship between justice, democracy, absolute principles, ideals and the future of humanity. I found his examples on human-induced famines and their relationship to the lack of uncensored public reasoning especially striking. I'm not in a position to comment very much on his criticism of contractarian / transcendentalist approach but I cannot refrain from admiring his rigorous attempt at developing and defending an alternative which I found to be much more aligned with current political problems existing at various places in this world. I wish he gave more pages to the justification of human rights which seems to be a fairly difficult philosophical problem and deserves more investigation for practical purposes if for nothing else. I consider the every minute I spent on this book well worth the effort and I'll continue to explore the theory of justice with its help, further references and critical questions.
Comment ( )
2 vote EmreSevinc | Jan 2, 2011 |
Mostrando 1-5 de 8 (seguinte | mostrar todas)

» Adicionar outros autores (9 possíveis)

Nome do autorFunçãoTipo de autorObra?Status
Sen, AmartyaAutorautor principaltodas as ediçõesconfirmado
Sen, Amartyaautor principaltodas as ediçõesconfirmado
Walzer, Michaelautor principaltodas as ediçõesconfirmado
Hesslow, GermundTradutorautor secundáriotodas as ediçõesconfirmado
Larsson, Lars G.Tradutorautor secundáriotodas as ediçõesconfirmado
Você deve entrar para editar os dados de Conhecimento Comum.
Para mais ajuda veja a página de ajuda do Conhecimento Compartilhado.
Título canônico
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Título original
Títulos alternativos
Data da publicação original
Pessoas/Personagens
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Lugares importantes
Eventos importantes
Filmes relacionados
Epígrafe
Dedicatória
Informação do Conhecimento Comum em Holandês. Edite para a localizar na sua língua.
In memory of
John Rawls
Primeiras palavras
Citações
Últimas palavras
Aviso de desambiguação
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Idéer om rättvisa (1989) is a Swedish collection of writings by John Rawls, Amartya Sen, and Michael Walzer. It is not a translation of Sen's The Idea of Justice (2009).
Idéer om rättvisa is a Swedish collection of writings by John Rawls, Amartya Sen and Michael Walzer. It should not be combined with other John Rawls works.
Editores da Publicação
Autores Resenhistas (normalmente na contracapa do livro)
Idioma original
CDD/MDS canônico
LCC Canônico
Presents an analysis of what justice is, the transcendental theory of justice and its drawbacks, and a persuasive argument for a comparative perspective on justice that can guide us in the choice between alternatives.

Não foram encontradas descrições de bibliotecas.

Descrição do livro
Resumo em haiku

Current Discussions

Nenhum(a)

Capas populares

Links rápidos

Avaliação

Média: (4.09)
0.5
1
1.5
2 2
2.5
3 5
3.5 2
4 10
4.5 2
5 12

É você?

Torne-se um autor do LibraryThing.

 

Sobre | Contato | LibraryThing.com | Privacidade/Termos | Ajuda/Perguntas Frequentes | Blog | Loja | APIs | TinyCat | Bibliotecas Históricas | Os primeiros revisores | Conhecimento Comum | 208,802,556 livros! | Barra superior: Sempre visível