Stelling: het Nederlandse fotoboek is niet meer wat het is geweest...

DiscussãoFotografie in Nederland

Entre no LibraryThing para poder publicar.

Stelling: het Nederlandse fotoboek is niet meer wat het is geweest...

Este tópico está presentemente marcado como "inativo" —a última mensagem tem mais de 90 dias. Reative o tópico publicando uma resposta.

1yvlind1
Nov 15, 2008, 1:47pm

Je ziet het overal in het culturele landschap: oude tv-formules wordt nieuw leven ingeblazen (Zeg eens aaa..., In de hoofdrol, Schaep met de vijf poten, Ja zuster, nee zuster), tentoonstellingen worden herhaald (Impact, 1902 Revisited in Brugge 2002, recente tentoonstelling in het Louvre), kunsthistorische klassiekers herdrukt (Spaanstra-Polak, Sluijter, etc.) én ook inmiddels klassieke fotoboeken verschijnen als facsmile. Zie hiervan enkele voorbeelden in mijn verzameling: Wij zijn 17 (herdruk 2005), Een liefdesgeschiedenis in Saint Germain des Prés (herdruk 1999) en Hongaarse vluchtelingen (hedruk 2006). Misschien lijd ik aan een zwakke vorm van cultuurpessimisme, maar ik krijg de indruk dat er geen goede Nederlandse fotoboeken meer worden gemaakt. Neem nu de foto-opdrachten van het Rijksmuseum, tegenwoordig samen met NRC Handelsblad. In het verleden was dat een prestigieuze opdracht waar spraakmakende fotografen voor werden gevraagd. Bij de tentoonstelling, over een actueel onderwerp uit de samenleving, verscheen vrijwel áltijd een boek. Één daarvan heeft inmiddels zelfs de Parr-status bereikt: Snelweg van Baart en Markerink, maar ook de overige boeken zijn het verzamelen waard. De laatste jaren moeten we het doen met de bijlage uit de NRC, gratis mee te nemen ná bezoek aan de tentoonstelling.

Kortom: het Nederlandse fotoboek is niet meer wat het is geweest! Ik nodig iedereen uit hierop te reageren, en vooral de stelling onderuit te halen en vele goede en recente voorbeelden aan te dragen.

2boekieboekie
Nov 16, 2008, 7:09am

Ik zou niet te pessimistisch willen zijn. Er zijn de laatste voldoende boeken verschenen die de moeite waard zijn. Voorop een titel als 'Why Mister, Why?' van Geert van Kesteren. Een mooi voorbeeld van een geslaagde samenwerking tussen ontwerpers en fotograaf. Overigens is dat wel iets waaraan het de laatste jaren nog wel eens ontbreekt. Hoewel Nederland nog steeds een grote traditie kent in het grafisch ontwerpen worden ontwerpen zoals die van Juriaan Schrofer (o.a. Van der Elsken) schaarser. Vooral als Nederlanders in het buitenland uitgegeven worden gaat het vaak mis. Zie bijvoorbeeld de recente uitgave van Jan Banning. Fraai werk, het boek vind ik minder.
Neemt niet weg dat er mooi gemaakt boeken in ons land te vinden zijn. 'Odessa' en 'Vilnius' van Thomas Manneke, 'Mindscapes' van Jacqueline Hassink (al vind ik haar werk ronduit slecht), Helena van der Kraan (2005), 'Foto en copyright G.P. Fieret' van Gerard Fieret. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.
Maar echte samenwerkingsverbanden tussen ontwerper en fotograaf: mag een onsje meer.

3bintphotobooks
Nov 17, 2008, 4:25am

Weinig crisis op drukke Paris Photo, buitenlandse belangstelling voor Nederlandse fotografie : Weinig crisis op drukke Paris Photo ... http://www.photoq.nl/articles/nieuws/actueel/2008/11/15/weinig-crisis-op-drukke-...

4bintphotobooks
Nov 18, 2008, 1:35am

Eigenlijk is het ultieme fotoboekenland Nederland..., zie de Volkskrant : ‘Japanse fotografen zijn filmischer en ruiger’ http://docs.google.com/View?docID=dgnkpdfn_1444f2j4zmhq&revision=_latest

5nickelvd
Editado: Abr 25, 2009, 9:13am

Beste fotoboekverzamelaars,
Ik ben het niet met deze stelling eens. Laatst nog zijn er los van elkaar twee tentoonstellingen geweest over hedendaagse boeken van fotografen of over fotografie. "Pages" in het Nederlands Fotomuseum, georganiseerd door het fotografenplatform Fw: (www.fw-magazine.nl) die vervolgens naar Budapest en Kassel reisde (NB alleen Nederlandse fotografen!!!). En in het Amsterdams Centrum voor Fotografie (ACF), georganiseerd door Wil van Iersel. De laatste stond in het teken van kleinschalige producties en uitgaven in eigen beheer.
Ik denk dat er een aantal andere redenen kunnen zijn dat het Nederlandse fotoboek onderbelicht blijft. Zo zitten veel mensen van middelbare leeftijd te slapen als het om de nieuwe golf Nederlandse kunstfotografen gaat. Het ontgaat ze gewoon, omdat ze op zoek blijven gaan naar een vorm van fotografie die (excusez) is geweest. Zie de discussie aangezwengeld door Bert Sissingh op PhotoQ, "Dikke Bert" (www.photoq.nl) en mijn en Hans Aarsmans reactie daarop.
Daarnaast denk ik dat het subsidiebeleid niet is toegespitst op de voortdurende stroom boeken die Nederlandse fotografen uitgeven. Inderdaad, ik denk eerder dat er teveel dan te weinig wordt uitgegeven. Kijk voor de grap eens op de websites van uitgevers als Veenman Publishers, Valiz, Episode en NAi Publishers. Heeft u dan nog steeds dezelfde mening?
Ik denk dat het meest heikele punt met deze boeken distributie is. Vaak zijn ze voor een incrowd gemaakt, maar maakt dat die boeken zeker niet minder interessant. Tentoonstellingen als Pages proberen daar wat aan te doen, bij gebrek aan belangstelling van distributeurs en winkels. Als publicist weet ik dat boekenwinkels het liefs vijf tot tien boekjes in consignatie nemen, maar daar kopen auteurs en beeldmakers niks voor. En het dan ook nog allemaal zelf regelen, ja dààhag. Boeken als "Koet" van Sema Bekirovic komen wel overal te liggen, maar dat komt doordat dat boek voor de handel minder riskant / toegankelijker is.

Mijn advies zou dus zijn om wat beter rond te kijken.

6boekieboekie
Editado: Nov 22, 2008, 8:35am

Dag Nickel,

Ik vraag me n.a.v. jouw commentaar wel af wat die nieuwe vormen van fotografie dan wel niet zijn. Vooropgesteld dat Pages inderdaad een interessante tentoonstelling was zie ik in de benadering nog niet zo heel veel verschillen in fotografische verbeelding. Hooguit af en toe een raar formaatje. Wel zie ik een frisse blik waar het gaat om thema's en benaderingen. In de tentoonstelling zaten veel boeken die de moeite waard waren. Ken ze niet allemaal uit m'n hoofd, maar het ging o.a. om Ringel Goslinga, Reineke Otten, Petra Stavast etc. En de door jou verguisde Bekirovic. Ik heb het boekje er nog eens bij gepakt. Hoewel ik er van niet tegen het plafond ga ben ik er nog niet uit wat ik ervan vindt. Waarom vind jij het een 'drolerietje'? Ik geloof overigens niet dat het heel makkelijk verkoopt. Daarvoor is de beeldtaal toch net te weerbarstig.
Maar hoe anders zijn die boeken dan de uitgaven van een x-aantal jaren geleden? Niet dat dit voor mij per se hoeft.
En krijgen deze boeken te weinig aandacht? Volgens mij waren de uitgaven van Wassink en Lundgren en Hornstra niet aan te slepen.
Je opmerkingen over subsidies deel ik niet geheel. Ik weet dat er bij bv. de Mondriaan Stichting eerder te weinig dan teveel goede aanvragen voor fotografie-opdrachten (en dus ook boeken) binnen komen. Het zijn juist de digitale media die ervoor zorgen dat iedereen een boek kan uitbrengen. Rob Hornstra lijkt niet wakker te liggen van het ontbreken van een uitgever. Wil van Iersel kan printen wanneer hij dat nodig vindt en voert dus zelf de regie.
Fotografen worden dus niet gehinderd door allerlei filters. Dat is goed, maar heeft (zoals je zelf stelt) ook een overload tot gevolg. Juist dat maakt gefundeerde kritiek/goede discussie in deze tijd erg belangrijk. En laat die nou net ontbreken. Kan helaas ook nog geen boekenverzamelaar vinden die daar wat aan doet, laat staan critici en curatoren.

We blijven rondkijken. En doe vooral ook goede tips aan de hand. Daar houden we hier op LibraryThing zeker van.

7nickelvd
Dez 6, 2008, 9:09am

Hoi boekieboekie, bedankt voor je reactie.
Ik denk dat ik het anders benader. Het is niet zo opbouwend om van mijn generatie te verwachten dat ze met waarlijk nieuwe dingen komen, omdat de voorgaande generaties altijd zullen vinden dat we iets hebben gekopiëerd. Mijn vader zegt ook altijd dat de muziek die ik luister niet anders is dan de Rolling Stones.
Voor mij heeft het met houding te maken. Ik beoordeel kunst altijd op een heel subjectief gevoel of de kunstenaar als persoon deugt – een gevoel van verwantschap met de kunstenaar kan ervoor zorgen dat ik zijn werk als-nieuw ervaar. Het is misschien niet vernieuwend, maar het heeft wel een persoonlijke relevantie gekregen. Op grond daarvan zal ik altijd voor de underdog kiezen, hoe irrationeel dat ook is.
Ringel Goslinga zou ik inderdaad noemen, of Irene Kopelman, Erik van der Weijde, Johannes Schwartz, Joachim Koester, David Goldblatt... Zelf heb ik bijgedragen aan het nieuwe boek van Wytske van Keulen, We would come to doubt everything... en binnenkort verschijnt mijn nieuwe boek Plateau dat zijdelings over fotografie gaat. Ik voel me verbonden aan een stroming die ikzelf significant vind, waarbij beeldmaken plaats heeft gemaakt voor meer verbeelding. In oudere fotografie vind ik vaak fantasie ontbreken, het is vaak te documentair of echt fotografen-fotografie.
De bottom line is denk ik dat je een nieuwe generatie alleen een kans kunt geven als je je verplaatst in hun referentiekader.