This book is a sequel to the more popularly known Blindness. I liked the earlier book of course, but I think Seeing is much more witty and intelligent, and the satire inherent in all Saramago works is brought out fully in this book.

The story begins with the citizens of the capital of the same unnamed country (who have recovered from the mysterious blindness episode) going to the polls. At the end of the day, the results showed that majority of the votes was blank. This puts the national government in a dilemma. They hold another round of voting. The outcome was even worse this time around. To deal with this catastrophe (for the government in question and all parties of the political spectrum) the government sets off a series of measures, from the benign to the most absurd and frightening that resembles Big Brother, which ends in the city being held "in siege."

The authorities try to pin down the source of this silent and bewildering (and for them, almost malevolent) defiance. The same characters we follow in Blindness reappear. They are identified by the authorities as "suspects" in this silent revolt, it could only be them, especially THAT woman, they say.

Seeing has less "mythical" power than Blindness but i find it more frightening because it is more realistic. We see how institutions of democracy could be perverted to serve the narrow interests of the political elite. Isn't that something we all recognize?

While the story overall is less visceral than Blindness, the punch happens at the very end, and it is even more shocking and memorable than what happens in Blindness where normality returns.

Blindness was unputdownable, but I liked Seeing even better. ( )

A great follow-up to _Blindness_, this book continues to explore the ways in which modern democracy and bureaucracy can so easily turn sinister. Not a page-turner, but definitely a compelling story. ( )

Bij verkiezingen wordt 70% blanco gestemd en dit percentage wordt na de opnieuw uitgeschreven raadpleging 83%.
Met dit stille protest van de bevolking raakt de zittende regering geheel gedesoriënteerd en vervalt in repressie en een niets ontziende jacht op de burgers die voor de verkiezingsuitslag verantwoordelijk gehouden kunnen worden
Het boek beschrijft de gebeurtenissen, en hoe!

Met een combinatie van ironie, sarcasme en waar nodig een voorzichtig cynisme beschrijft Saramago het handelen van de hoofdrolspelers. Hij doet dat vanuit een scherp waarnemings- en inlevingsvermogen en een briljante wijze van vertellen. Bij mijn weten heeft géén ander in een literair geschrift zo treffend de holle retoriek van machthebbers kunnen beschrijven.
Stilistisch is het boek een meesterwerk, de vaak lange zinnen -na de komma volgt vaak weer een nieuwe zin- zinderen van zeggingskracht.

Uiteindelijk behandelt de schrijver het thema rond de vraag wie de macht in het land heeft en welke rol de kiezers daarin kunnen spelen.
Een actueel onderwerp dat getransformeerd is in een monumentale roman. ( )

Heel apart boek doordat het verloop heel onvoorspelbaar is. Ook interessant isde link met zijn boek stad der blinden ( )

Just like "Blindness" (one of his recent books), this book by Jose Saramago is another masterpiece. Long (up to a page!) sentences, no name for characters, but so compelling that you just cannot put it down. There are references to "Blindness" in this book, the events are happening in the same town. ( )