Samenv.: De uit de vijfde eeuw v.Chr. daterende Griekse tragedies zijn sinds de oudheid hogelijk bewonderd en veel vertaald. In de twintigste eeuw is onder meer door het werk van Freud de 'Oedipus Rex' van Sophocles het standaardvoorbeeld geworden van zo'n tragedie. Het is het verhaal van de koning van Thebe, die, zonder dat hij dat wist, zijn vader had gedood en zijn moeder Iocaste had gehuwd. Door deze incest is hij zelf de verwekker van de in Thebe heersende pest. Als Oedipus dat heeft uitgezocht, steekt hij zijn ogen uit en verlaat de stad; zijn vrouw/moeder heeft dan inmiddels zelfmoord gepleegd.

Samenv.: Dramatisering van de sage van Oedipus, koning van Thebe, zonder het te weten moordernaar van zijn vader en echtgenoot van zijn moeder. Volgens griekse opvattingen moeten ook onvrijwillige zonden worden geboet. Daarom breekt in Thebe de pest uit. Oedipus helpt zoeken naar de reden van die ramp. Langzaam wordt duidelijk, dat hij zelf de schuldige is. Knap gecomponeerd en terecht vermaard stuk over het probleem van het menselijk leed. Zeer goed vertaald. Ongewijzigde herdruk (1975), ook gelijk aan uitgave in Sophocles' volledige werken van dezelfde auteur (1972). Beknopte inleiding.

The classic Greek play where we get the name for the Oedipus complex from. I actually thoroughly enjoyed reading this play and found the macabre in it truly delightful. Who can forget someone tearing out their own eyeballs? The theme of the inability to escape fate is more terrifying than almost any modern horror tale. ( )

http://nwhyte.livejournal.com/1217764...

It's really good. This is a play dating from about 430 BC, and we all know the story in advance, so I wondered how fresh it could possibly seem, but I really enjoyed reading it and would love to see it on stage.

The interest is the interplay between the three main characters, Oedipus himself, Jocasta and her brother Cleon, as the story is unfolded to them by a succession of walk-ons (Tiresias, the messenger, the shepherd, etc) - although the plot covers the whole of Oedipus' life, the setting of the play respects the unities and takes place over a few hours or possibly days.

Sophocles uses the plot as a framework to meditate on fate and predestination (where his argument if largely of historical interest) and also to speculate on different kinds of sight and blindness (and here I think his thoughts are timeless; we can substitute all kinds of dogmas about planning and professionalism for the way he writes about prophecy).

I was reading the 1909 translation by Sir George Young, which is decent enough, though I can imagine it being done more fluently in today's idiom. ( )

Briljantno vođena radnja. Užas ljudi nevinih uhvaćenih u vrtlog sudbine. Brilliantly lead plot. Innocent people fall into the horror of their destinies. ( )